Bizlerin eğilimi, etrafımızdaki dünyayı sevmektir. Ancak Tanrı, bu dünyaya çok sıkıca bağlanmamızı istemiyor. Bizlere sürekli sorun-lar ve güçlükler göndererek, bu dünyanın ne kadar boş olduğunu göstermektedir. Bu hayatta gerçek mutluluğu asla bulamayacağı-mızı öğrendiğimizde, Tanrı’nın öğretmek istediğinden ders alabiliriz. Bu dünyadaki iyi şeyler bile bir gün yok olacağından, kalıcı değeri olan şeylere cennette sahip olana dek beklemeliyiz.

Bu dünyadaki hayatı çok önemli ve değerli olarak görmesek bile, ondan nefret etmemeliyiz. Bu dünyadan ayrıldığımızda, gerçekten özgür olacağız. Bu dünyadayken, “Rab’den uzaktayız” (2. Korintliler 5:6), ancak O’nun varlığından sonsuza dek zevk al-mak çok büyük bir mutluluk olacaktır. Ölümden korkmak bizler için doğaldır ancak bir Hıristiyan için bu korkuyu yenmeyi sağla-yacak bir ışık vardır, çünkü bir Hıristiyan düşünüşünü diriliş yaşamına yöneltebilir.