Yok hayır ben ayrılmıyorum :), aksine ben gayet memnunum kilisemden. Bir çoğumuzun aklından geçirdiği şeyden bahsediyorum. ‘Yaşadıklarım artık boyumu aştı, kimse beni dinlemiyor, anlamıyor ve artık bu topluluğun bir parçası olarak kendimi hissetmiyorum’ diyorsanız, o zaman aşağıda ki notlar tam size göre. Halihazırda daha önce bir topluluktan ayrıldıysanız ya da ayrılmayı düşünen birisini tanıyorsanız, bu bir kaç nokta size özellikle yardımcı olacak diye düşünüyorum.

KİLİSEMDEN AYRILMAYI DÜŞÜNÜYORUM

Aşağıda ki bir kaç muhtemel senaryoya bakalım.

1) Problemim Yok:

Kilise’de her şey yolunda ama siz bir değişiklik istiyorsunuz. Bazen bir toplulukta uzun süre kalmak insanı yoruyor olabilir. Ancak sadece topluluğumuz bizim için yok, ama aynı zamanda biz topluluğumuz için varız, ve ihtiyacı olanların yükünü kaldırmak, kayırmak, dua etmek ve destek olmakla yükümlüyüz. Lütfen Tanrı’nın sizi ektiği yerde çiçek açın. Tanrı’nın size sağladığı bu topluluktan vazgeçmeyin. Rahat mı batıyor yahu. İnsan canı isteyince ailesini bırakıp gider mi hiç. Kendinize gelin aaaaa.

2) Problemim Var:

Toplulukta sizi çok öfkelendiren saygısız birileri var, ibadete şortla terlikle gelen gençlerde iyice azıttılar… Canınızı sıkan kişilerle sürtüşmenizde bir türlü bitmedi, yapmak istediğiniz hizmeti de size vermediler, Pastör’de biraz fazla baskıcı zaten… Kilise’den ayrılma nedenlerinin en başında kişisel tartışmalar, hayal kırıklıkları, kişisel günahlar ve görece tartışmalı konular geliyor. Üzgünüm ancak kendinize çeki düzen verme zamanı gelmiş. Tanrı’nın sizin bereketiniz için atadığı liderlere saygı gösterin, kardeşlerinize karşı yargıyı bırakın, ve saldırmak yerine insanları kayırmayı öğrenin, dış görünüşe göre değil yüreğe bakın. Tövbe edin. Evet kilisede bir problem var, ve siz bu kafayla devam ederseniz de o problem hiç kimse için son bulmayacak.

3) Problemim Var:

Kilise’de ciddi bir ahlaki yanlışa izin veriliyor, birileri cinsel ahlaksızlıkta bulunuyor ve her hangi bir disiplin yoksa, ya da teolojik olarak kabul edilemez bir hata irdeleniyorsa, o zaman durumlar değişiyor tabii. Bu konuda Pastörünüze gittiniz ve konuşmanıza rağmen bir adım öteye gitmedi bu durum. Herhangi bir düzeltme yapılmıyor, tövbe edilmiyor… İşte o zaman sizin için ayrılma vakti gelmiş demektir. Bu prosedürde de, mümkünse başka bir Pastör’e danışın.

AYRILMAK ÜZEREYİM

Elbetteki yukarıda ki noktalar sadece birer örnek, lütfen her durum aynıymış gibi algılamayın yazdıklarımı, elbette her durum bu kadar kolay olmuyor ve bazen çözülemez sorunlarla karşılaşabiliyorsunuz. Neyse, öyle ya da böyle kararınızı verdiniz ve ayrılmak üzereyseniz lütfen aşağıda ki maddeleri atlamadan geçmeyin.

1- Tanrı’nın sizi yönlendirmesi için dua edin ve bu konudaki Kutsal Kitap pasajlarını inceleyin.
2- Pastörünüzle konuşun ve düşüncelerinizi açıklayın. Problemin ne olduğunu onunla (güvendiğiniz bir tanık önünde) paylaşın. Bir Pastör için en kırıcı olan şey, topluluğunda emek verdiği bireylerin sessizce kaçmaları ya da kavga çıkartarak ayrılmalarıdır.
3- Kararınızı kişisel nedenlerle almadığınızdan emin olun.

  • Kişisel tartışmalar (Kilise’den birisiyle tartışmak)
  • Hayal kırıklıkları (İstediğiniz görevi alamamak)
  • Kişisel günahlar (Kendi günahınızdan dolayı liderlerin disiplinine uymayıp kaçmak)
  • Görece tartışmalar – yani sizin için problem yaratan başkaları için yaratmayan konular (İbadeti yöneten gençler şort giyiyor)

4- İlişkilerinizi düzeltmek için elinizden gelen herşeyi yapın.
5- Tanrı’nın bu kilisede neler yaptığını anımsayın, ve bu süreçte aynı lütfu gösterin.
6- Alçakgönüllü olun. Her şeyi bilmediğinizi bir kere daha kendinize hatırlatın.
7- Bu problemi gerekiyorsa, başka Pastörlerede açın ve onlarında fikirlerini alın.
8- Yalan söylemeyin ve ayrılma nedeninizle ilgili olarak insanlara karşı dürüst olun.
9- Asla dedikodu yapmayın.
10- Birinci maddeyi tekrarlayın.

AYRILIYORUM

Yok ben müsadenizi istiyorum aşamasındaysanız, o zaman bu noktalar size yardımcı olacaktır.

1- Kilise’yi bölmemeye özen gösterin.
2- Pastörünüzle konuşun ve bu prosedürü en uygun ve saygılı şekilde gerçekleştirin.
3- Kilise’deki en yakın arkadaşınızın dahi yüreğinde acılık oluşturacak şekilde davranmamaya dikkat edin.
4- Kiliseniz için dua edin, yüreğinizde kin tutmayın.
5- Eğer birisine kırıldıysanız onu affedin. Geride kalan toplulukta ki hiç kimseyle bir sorununuz olmasın.
6- Diğer kiliselerde de durumun farklı olmayabileceğini göz önünde bulundurun. (Genellikle kendi probleminden dolayı bir kilisede sorun yaşayanlar her kilisede yaşarlar) Yeni topluluğunuzda özellikle hatalı olduğunuz konularda hassas davranın.
7-  Yeni kilisenizdeki topluluğun önderine yaşadıklarınızı paylaşın. (Elbette bu önderin eski önderinizle görüşmesi en hikmetli olan tutumdur)
8- Dedikodu yapmayın demiş miydik? Bak tekrarlıyoruz o zaman, demek ki yeni kilisenizde eski kilisenizdekileri çekiştiriyorsunuz. Koca adamsınız yahu yakışıyor mu hiç? Yaşınızdan başınızdan utanın.
9- Eski topluluğunuzda ki kardeşlerinizle bağlarınızı kopartmayın.
10- Dua etmeye devam edin ve diğer kardeşlerden dua isteyin.

OHHHH AYRILDIM, RAHATLADIM

Ne oldu, pek birşey değişmedi değil mi? Çünkü hata yapmayan insan ya da topluluk yoktur. Emin olun orada da sizi rahatsız edecek bir şeyler çıkacaktır. Onun için lütfen düşüncelerinizi Tanrı sözüne ve yüreğinizide Tanrı’ya verin, kardeş sevgisini tüm değerlerinizin başında tutun ve Mesih için yaşayın. Bu dünyadaki değil, gökteki değerleri düşünerek, kilisenizde diri bir taş olmak için elinizden geleni yapın…